Henryk Wujec

Kandydat zgłoszony przez posłów Klubu Poselskiego Nowoczesna i Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego.

Źródło: https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/2d/Henryk_Wujec_konferencja_Archiwa_Prze%C5%82omu_2011.jpg

 

(kandydat nie odpowiedział na prośbę o wypełnienie kwestionariusza osobowego w ramach monitoringu, sylwetka opracowana na podstawie analizy materiałów zastanych)

Urodzony 1 stycznia 1941 roku w Podlesiu k. Biłgoraja. W latach 1962-68 studiował fizykę na Uniwersytecie Warszawskim, w 1977 ukończył studia podyplomowe z zakresu technologii elektronowej na Politechnice Warszawskiej.

Według uzyskanych danych, nigdy przedtem nie starał się o funkcję członka Kolegium/Rady IPN.

DOŚWIADCZENIE ZAWODOWE, DZIAŁALNOŚĆ W INSTYTUCJACH PUBLICZNYCH

W latach 1968-78 pracował w fabryce Półprzewodników „Tewa” w Warszawie, w latach 1978-81 w Polskim Komitecie Normalizacji Miar i Jakości, od 1984 roku w Centralnym Ośrodku Badawczym Normalizacji. W latach 199-2000 był sekretarzem stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Od 2002 roku pracownik Towarzystwa Inwestycji Społeczno-Ekonomicznych. Od 2004 roku pracował w Fundacji dla Polski.

DZIAŁALNOŚĆ POLITYCZNA, SPOŁECZNA i EKSPERCKA

Od 1962 roku jest członkiem Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie, w latach 1980-81 w Zarządzie KIK.

 W marcu 1968 uczestniczył w strajku studenckim na UW. W 1975 roku podpisał i organizował poparcie pod listem młodej inteligencji przeciwko zmianom w Konstytucji PRL. Po wydarzeniach w Radomiu i Ursusie uczestniczył w pierwszym procesie robotników, przygotował raport na temat represji wobec robotników i ich rodzin dla Episkopatu Polski. Od września 1976 wraz z Wojciechem Onyszkiewiczem organizował akcję pomocy dla robotników Ursusa. W maju 1977 uczestniczył w głodówce w kościele Św, Marcina w Warszawie w obronie aresztowanych członków i współpracowników Komitetu Obrony Robotników. Od października 1977 został członkiem Komitetu Samoobrony Społecznej KOR, wielokrotnie aresztowany i przesłuchiwany. Był uczestnikiem wykładów Towarzystwa Kursów Naukowych. W 1979 w mieszkaniu Jacka Kuronia został dotkliwie pobity przez bojówki SB i Socjalistycznego Związku Studentów Polskich. Był jednym ze współautorów niezależnego pisma „Robotnik”. W 1980 roku w Zakładach Mechanicznych „Ursus” wszedł w skład Robotniczego Komitetu Solidarności ze Strajkującymi Robotnikami Wybrzeża. Był doradcą Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego NSZZ Solidarność Mazowsze. Na I Krajowym Zjeździe Delegatów Solidarności wybrany został do Komisji Krajowej.

Po wprowadzeniu stanu wojennego internowany w Białołęce, we wrześniu 1982 aresztowany. W 1984 roku wraz z Adamem Michnikiem, Jackiem Kuroniem oraz Zbigniewem Romaszewskim został postawiony przed sądem za próbę obalenia przemocą ustroju PRL. Wyszedł na mocy amnestii z 1984 roku. Znów aresztowany w 1986 roku.

W grudniu 1988 roku został sekretarzem Komitetu Obywatelskiego przy Przewodniczącym NSZZ „Solidarność”. Uczestniczył w obradach okrągłego stołu w komisji ds. pluralizmu związkowego. W wyborach kontraktowych zdobył mandat posła.

W latach 1975-1989 rozpracowywany przez Wydz. III-A/III-2 KS MO/ SUSW w ramach SOR krypt. Biały.

Był także posłem na Sejm  I, II i III kadencji z ramienia Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. Był sekretarzem Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, Klubu Parlamentarnego Unii Demokratycznej, Klubu Parlamentarnego Unii Wolności i Wiceprzewodniczącym Klubu Parlamentarnego Unii Wolności w latach 1997-1999 w 1990 był współzałożycielem Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna, Unii Demokratycznej, a następnie Unii Wolności. W latach 2005-2006 był członkiem Partii Demokratycznej.

W latach 2010-2015 był doradcą prezydenta RP Bronisława Komorowskiego ds. społecznych. Od 2012 członek Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej, od 2013 wszedł w skład Rady Fundacji Auschwitz-Birkenau.

NAGRODY I WYRÓŻNIENIA

W 2002 r. odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za udział w tworzeniu Wyższej Szkoły Zawodowej w Chełmie. Laureat nagrody im. Andrzeja Bączkowskiego z 2006 r, w tym samym roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, a w 2015 roku Odznaką Honorowa za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego.

DODATKOWE DOKUMENTY

  • Nota biograficzna kandydata przesłana do organu wybierającego – kliknij tutaj
  • Kwestionariusz monitoringu kandydata (wypełniony na podstawie ogólnie dostępnych danych, kandydat nie odpowiedział na prośbę o wypełnienie kwestionariusza) – kliknij tutaj

UWAGA! Profil tego Kandydata został przygotowany w ramach Monitoringu Kandydatów do Kolegium IPN na podstawie ogólnie dostępnych źródeł (internetowych, prasowych, ogólnie dostępnych baz danych, etc.). Kandydat nie odpowiedział na prośbę o wypełnienie kwestionariusza osobowego w ramach monitoringu, sylwetka opracowana na podstawie analizy materiałów zastanych. Podane informacje odzwierciedlają naszą wiedzę na 20 lipca 2016 r. i będą w razie potrzeby aktualizowane. Niektóre dane mogły zostać usunięte na prośbę Kandydatów.